การศึกษาการเทรด
กลยุทธ์ Trend Following: วิธีเทรดตามเทรนด์
วิธีกำหนดกลยุทธ์ Trend Following การเปรียบเทียบการเข้าด้วย Breakout และ Pullback และการประเมินจุดออก ต้นทุน และช่วงที่ขาดทุน
ในบทความนี้
หากต้องการเทรดตามเทรนด์ ให้กำหนดเทรนด์ด้วยกฎที่ตรวจสอบได้ในทุกแท่ง เข้าเทรดตามทิศทางของเทรนด์เมื่อเกิด Breakout หรือ Pullback กำหนดขนาดสถานะจากระยะห่างไปยังจุดออกที่เคลื่อนตามการเคลื่อนไหวของราคา และยอมรับผลขาดทุนก้อนเล็กที่เกิดต่อเนื่องแลกกับกำไรก้อนใหญ่ที่เกิดขึ้นเป็นครั้งคราว การเทรดแบบ Trend Following ใช้กฎที่ทำให้เกิดความเสี่ยงที่เปิดอยู่ตามทิศทางของการเคลื่อนไหวราคาในอดีตที่กำหนดไว้ จุดออกจะตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงที่ระบุไว้ของเงื่อนไขเหล่านั้น กลยุทธ์ไม่สามารถรู้ได้แบบเรียลไทม์ว่าเทรนด์เริ่มหรือสิ้นสุดเมื่อใดอย่างแน่นอน
เลือกนิยามเดียว
จุดสูงและจุดต่ำที่ได้รับการยืนยันแล้วซึ่งปรับตัวสูงขึ้นสามารถใช้กำหนดขาขึ้นได้ ส่วนจุดสูงและจุดต่ำที่ปรับตัวลดลงสามารถใช้กำหนดขาลงได้ กฎค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่หรือ Breakout เหนือกรอบก่อนหน้า เช่น จุดสูงสุดของ 20 วันที่ผ่านมา ถือเป็นอีกทางเลือกหนึ่ง นิยามเหล่านี้อาจขัดแย้งกันได้ เนื่องจากช่วงย้อนหลังและจังหวะเวลาต่างกัน
ตัวอย่างเช่น “ปิดเหนือค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 50 แท่ง” เป็นเงื่อนไขที่สังเกตได้ ไม่ใช่หลักฐานว่าแท่งถัดไปจะปรับขึ้น กำหนดไทม์เฟรมของแท่งและเซสชันให้คงที่ หากจุดสวิงต้องใช้แท่งถัดไปสองแท่งเพื่อยืนยัน ให้บันทึกจุดสวิงนั้นเฉพาะหลังจากมีแท่งเหล่านั้นแล้ว
ADX วัดความแข็งแกร่งของเทรนด์ ไม่ใช่วัดทิศทาง กล่าวคือ ADX ของ TradingView นั้นไม่แสดงเส้น +DI และ -DI ซึ่งแสดงทิศทาง และหน้าเพจนั้นระบุว่าค่าที่อ่านได้ต่ำกว่า 20 ถือว่าอ่อนหรือไม่มีเทรนด์ ส่วนค่าที่อ่านได้สูงกว่า 25 ถือว่าแสดงความแข็งแกร่งมากที่สุด เกณฑ์ดังกล่าวเป็นตัวกรองที่เลือกใช้ ไม่ใช่การรับรองว่ามีเทรนด์ที่ทำกำไรอยู่จริง ตรวจสอบวิธีการนำไปใช้ในแพลตฟอร์มของคุณก่อนใช้ค่าที่อ่านได้
การเข้าเทรดด้วย Breakout และ Pullback แตกต่างกัน
กฎ Breakout จะเข้าเทรดหลังจากราคาตัดผ่านแนวขอบเขตก่อนหน้า กฎ Pullback จะรอการย้อนกลับของราคาและสัญญาณการฟื้นตัวที่ระบุไว้ การ Pullback อาจให้ราคาเข้า Long (ซื้อ) ที่ต่ำกว่าแต่ก็อาจไม่เกิดขึ้นเลย และยังอาจกลายเป็นการกลับตัวได้ การเข้าเทรดทั้งสองแบบไม่ได้ปลอดภัยกว่าหรือทำกำไรได้มากกว่าโดยอัตโนมัติ
หากเพิ่มสถานะ ให้คำนวณความเสี่ยงที่เปิดอยู่รวมกัน กำไรที่ยังไม่เกิดขึ้นจริงจากการเข้าเทรดครั้งแรกไม่ได้ทำให้การเพิ่มสถานะปลอดความเสี่ยง ดู การคำนวณการเพิ่มและลดสถานะ
กำหนดจุดออกที่สามารถทำตามได้
ระยะราคาแบบ Trailing, ตัวคูณของ ATR หรือเงื่อนไขค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ สามารถใช้เป็นกฎการออกได้ ระบุว่ากฎการออกนี้จะปรับเมื่อใด และการตัดสินใจใช้แท่งที่ปิดแล้วหรือไม่ ตัวอย่างเช่น หากเข้าเทรดที่ 100 และ ATR เท่ากับ 2 ระยะ Trailing ที่กว้างสาม ATR จะเริ่มที่ 94 และเลื่อนขึ้นเป็น 104 หลังจากจุดสูงที่ 110 หาก ATR คงอยู่ที่ 2 ให้แยกคำสั่งป้องกันที่ทำงานอยู่จริงออกจากการแจ้งเตือนที่ยังต้องดำเนินการ
การออกบางส่วนเปลี่ยนผลตอบแทนเฉลี่ยและจำนวนที่เหลืออยู่ ไม่ได้เป็นการรับประกันว่าสถานะทั้งหมดจะจบลงด้วยกำไร ความถี่ในการติดตามต้องเหมาะสมกับตราสารและข้อกำหนดของบัญชี การตรวจสอบสัปดาห์ละครั้งไม่เหมาะกับทุกสถานะระหว่างวันหรือสถานะที่มีเลเวอเรจ
ประเมินลำดับทั้งหมด
ตลาดอาจเคลื่อนผ่านสัญญาณซ้ำแล้วซ้ำอีกโดยไม่ดำเนินต่อ บันทึกผลขาดทุนเหล่านั้นและกำไรก้อนใหญ่ที่เกิดขึ้นเป็นครั้งคราวโดยใช้กฎเดียวกัน ไม่มีอัตราการขาดทุน 40–50% ที่ใช้ได้ทั่วไป และเทรดที่ชนะในอดีตเพียงไม่กี่รายการไม่ได้พิสูจน์ว่าจะเกิดขึ้นซ้ำ
ตัดสินกฎจากค่า Expectancy ไม่ใช่จากสัดส่วนของเทรดที่ชนะ ด้วยตัวเลขสมมติ โดยเทรดที่ชนะคิดเป็น 35% และมีกำไรเฉลี่ยสามเท่าของขาดทุนที่วางแผนไว้ (3R) ส่วนเทรดที่แพ้คิดเป็น 65% และมีขาดทุนเฉลี่ยเท่ากับขาดทุนที่วางแผนไว้ (1R) ค่า Expectancy คือ 0.35 × 3 − 0.65 × 1 = 0.40R ต่อการเทรดหนึ่งครั้งก่อนหักต้นทุน แม้ว่าเกือบสองในสามของการเทรดจะขาดทุน บทความของเราเกี่ยวกับ Profit Factor อธิบายตัวชี้วัดที่เกี่ยวข้อง
ให้รวมต้นทุนการทำธุรกรรม ต้นทุนการถือสถานะเมื่อมี Drawdown และการจับคู่คำสั่งที่พลาดไป เปรียบเทียบช่วงตลาดที่แยกจากกัน และเก็บช่วงเวลาหนึ่งไว้ต่างหากจากการเลือกกฎ การติดป้ายย้อนหลังให้ทุกเทรดที่สำเร็จเป็นเทรนด์ และให้ทุกเทรดที่ล้มเหลวเป็นกรอบราคา ทำให้การทดสอบเป็นวงจร
คู่มือ Moving Average Crossover นำเสนอกลุ่มกฎที่เจาะจงมากขึ้นเพื่อการศึกษา ถือว่ารูปแบบใดก็ตามที่เลือกเป็นสมมติฐานที่ต้องประเมิน ไม่ใช่การรับประกันว่าการเทรดตามราคาจะให้ผลกำไร
เผยแพร่ครั้งแรก อัปเดตแหล่งข้อมูล อัปเดตคำแปล บทความต้นฉบับ (ภาษาอังกฤษ)
