สมมติฐานรูปแบบ Double Top เริ่มต้นด้วยจุดสูงที่เลือกไว้สองจุดและจุดต่ำที่อยู่ระหว่างจุดเหล่านั้น สมมติฐานรูปแบบ Double Bottom ใช้จุดต่ำสองจุดและจุดสูงที่อยู่ระหว่างกลาง เทรดเดอร์เรียกจุดอ้างอิงตรงกลางนั้นว่า Neckline และอาจใช้การทะลุแนว Neckline เป็นเงื่อนไขการเข้าเทรดได้

กำหนดความคล้ายคลึงและระยะห่าง

จุดสูงสองจุดไม่จำเป็นต้องเหมือนกันทุกประการ แต่ “ใกล้เคียงพอ” ต้องมีค่าความคลาดเคลื่อนที่ระบุไว้ ความแตกต่างแบบคงที่ 1–2% หรือการห่างกันสองถึงสี่สัปดาห์ไม่ใช่ค่าที่ใช้ได้ทั่วไปกับตราสารและไทม์เฟรมทั้งหมด กำหนดกฎ Swing, ระยะห่างขั้นต่ำ และวิธีกำหนดแนว Neckline ก่อนทดสอบ

หากการระบุ Swing ต้องอาศัยแท่งเทียนภายหลังเพื่อยืนยัน แสดงว่า Swing นั้นยังไม่เป็นที่ทราบ ณ จุดกลับตัว จุดสูงสองจุดเพียงอย่างเดียวไม่ได้พิสูจน์ว่าการกลับตัวลงเสร็จสมบูรณ์ ภายใต้กฎของคุณ จุดสูงที่สองที่สูงกว่าจุดแรกอาจถูกนับรวมหรือไม่นับรวมก็ได้ และไม่ได้เป็นกับดักที่ทรงพลังกว่าโดยธรรมชาติ

การเข้าเทรดและเป้าหมายที่วัดจากรูปแบบ

สำหรับจุดสูงในตัวอย่างที่ $60 และแนว Neckline ที่ $55 ความสูงของรูปแบบคือ $5 การฉายระยะทางนั้นลงไปใต้แนว Neckline จะให้เป้าหมายอ้างอิงที่ $50 ส่วนรูปแบบจุดต่ำที่มีจุดต่ำที่ $40 และแนว Neckline ที่ $45 จะฉายเป้าหมายไปที่ $50 แทน

สิ่งเหล่านี้เป็นแนวปฏิบัติในการวางแผน ไม่ใช่การพยากรณ์ การเข้าเทรดเมื่อราคาทะลุแนว Neckline กับการเข้าเทรดจากการ Retest ในภายหลังมีราคาและความเสี่ยงด้านการจับคู่คำสั่งที่แตกต่างกัน การ Retest อาจไม่เกิดขึ้นเลย ดังนั้นการรอจึงไม่ใช่รูปแบบที่ระมัดระวังกว่าของการเทรดเดียวกันโดยอัตโนมัติ

กำหนดกฎการตั้งจุด Stop และขนาดการเทรดจากราคาเข้าจริงและต้นทุน ระยะทางถึงเป้าหมายเพียงอย่างเดียวไม่ได้ยืนยันว่า Expectancy จะได้เปรียบ

อินดิเคเตอร์เพิ่มเติมพิสูจน์อะไรได้บ้าง

วอลุ่ม แท่งเทียน และเส้นค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่สามารถเป็นเงื่อนไขเพิ่มเติมได้ สิ่งเหล่านี้ไม่ได้พิสูจน์โดยลำพังว่าความกระตือรือร้นของตลาดกำลังลดลง หรือยืนยันว่าการกลับตัวจะดำเนินต่อไป ทดสอบผลกระทบของอินดิเคเตอร์เหล่านี้ต่อไม้ชนะที่พลาดไปและไม้ที่ขาดทุน รวมถึงเปอร์เซ็นต์ความสำเร็จ

เก็บรูปแบบที่เข้าเกณฑ์ทั้งหมดไว้ รวมถึงการเบรกหลอกและกรณีที่ไม่มีการเข้าเทรด ไทม์เฟรมที่ใหญ่ขึ้นไม่ได้ให้ความน่าเชื่อถือที่มากขึ้นโดยอัตโนมัติ คู่มือการ Backtest ของเราอธิบายวิธีหลีกเลี่ยงการเลือกรูปแบบเฉพาะหลังจากที่ผลลัพธ์ที่ประสบความสำเร็จของรูปแบบนั้นปรากฏให้เห็นแล้ว